เมื่อไม่นานมานี้เราได้ไปรับเสด็จที่รร.ตำรวจตระเวนชายแดนที่อ.สังขละรู้สึกประทับใจมาก  ตอนแรกเราก้อไม่ค่อยอยากไปเพราะคิดว่าต้องโดนให้ไปเฝ้ารพแน่นอน  พี่เค้าหาคนไปไม่ได้เราก้อเลยไปแทนพไปถึงพี่เค้าก้อให้ไปเฝ้ารพ.จริงๆแต่เราก้อแยบไปแยบมาจนพี่เค้ารู้สึกได้ก้อเลยให้เราไปรับเสด็จแทน  เช้าวันที่เสด็จมาเราสามารถตื่นได้เองโดยไม่ต้องใช้นาฬิกาปลุกด้วยแบบว่าตื่นเต้นสุดๆไปถึงที่ร.ร.ประมาณ7โมงก้อเริ่มตรวจเด็กๆและคนไข้เพื่อคัดคนไข้ที่ต้องกล่าวรายงาน เด็กๆที่นั่นน่าสงสารมากใส่เสื้อนักเรียนตัวเก่าสวมรองเท้าแตะเดินตัวสั่นเพราะหนาวมาก เห็นแล้วรู้สึกเลยว่าตัวเองโชคดีที่เกิดมามีพร้อมทุกอย่างทำให้ลดความอยากได้ไปเยอะเลย  ซักประมาณ10.30นฮอที่ประทับก้มาถึงรู้สึกตื่นเต้นมากท่านทรงไปรับของที่ชาวบ้านถวายและแจกเสื้อนักเรียนตัวใหม่ให้เด็กๆจากนั้ก้อเสด็จาถามถึงคนไข้ในพระองคอย่างใกล้ชิด เป็นกันเอง เสียงเพราะมากๆแถมตัวจริงผอมกว่าในทีวีด้วยตอนยืนรับเสด็จรู้สึกตื่นเต้นมากๆเจาแตมองท่านอย่างเดียวเลย  รู้สึกเลยว่าตัวเองโชคดีมากที่ได้มาที่นี่และได้เข้าเฝ้าและทำงานให้พระองค๋ในวันนี้  แต่ที่เราประทับใจที่สุดก้อคือตอนที่จะเสด็จกลับก้อให้นางสนองนำเงินมาให้ป้าเป็นค่าเดินทางไปรักษาตัวในเมืองเพราะป้ามีก้อนที่คอมานานแต่ไม่ได้ไปรพ.ต่อมาก้อนนั้นมันโตขึ้นมากและเริ่มไอและมีเสียงแหบ หมอทุกคนคิดว่าน่าจะเป็นมะเร็งต้องส่งตัวไปรักษาในเมือง พอป้าคนนั้นได้รับเงินถึงกับร้องไห้แบบว่าปลาบปลื้มจนนำตาไหลพูดไม่ออกเลย  เห็นแล้วทุกคนก้อปลื้มใจกันสุดๆ  พองานเสร็จทุกคนก้อเก็บของเเล้วก้อเดินทางกลับรพช.ด้วยความซาบซึ้งใจ..อิ่มเอิบใจมิรู้ลืม